Vijf vragen aan… wielrenster Mariël Borgerink

Door op maart 7, 2013

Iedere maand komt er een sporter aan het woord, welke aangesloten is bij sportmanagementbureau FlowSports. Deze maand wielrenster Mariël Borgerink.

Talentvolle zwemster en nu een talentvolle wielrenster. Vanwaar die switch?
Helaas moest ik door een schouderblessure het zwemmen 2,5 jaar geleden opgeven. Doordat ik dit al vanaf mijn 8e deed, was dit erg moeilijk. Ik wist van mezelf dat ik niet stil kon zitten en dat ik een vervanging moest zoeken. Uiteindelijk heb ik vrij snel voor het wielrennen gekozen. Het is een totaal andere sport, maar ik ben echt blij dat ik deze switch heb gemaakt.  
 
Op dit moment heb je de ziekte van Pfeiffer. Is het einde al in zicht?
Eigenlijk gaat het op dit moment vrij goed. Ik had het echt flink te pakken, kon 2 maanden lang alleen maar slapen en op de bank liggen.
Gelukkig heb ik nu alle dagelijkse dingen weer opgepakt en zit ik weer op de fiets. Wel moet ik goed naar mijn lichaam luisteren en nog wel veel op de rem trappen. Een terugval schuilt helaas in een klein hoekje. 
Daarnaast krijg je door de Pfeiffer mentaal ook wel echt een slag. De koersen zijn alweer begonnen en het is zuur om te beseffen dat je nog veel moet trainen om weer op op je topniveau terug te komen.   
 
Je studeert Geneeskunde. Is dat niet pittig naast je sport?
Door het zwemmen ben ik eigenlijk wel gewend om sport met studie te combineren. Ik vind het zelfs fijn en merk dat die combinatie echt goed bij me past. Gaat het met de sport minder, dan werkt dat door in mijn studie en omgekeerd.  
Wielrennen kost wel veel meer tijd en met name midden in het seizoen is het druk, doordat ik dan het hele land doorreis. Toch heb ik tot nu toe altijd alles in één keer gehaald en ik hoop mijn bachelor in juli te behalen. 
Dan ben ik wel even aan een adempauze toe hoor.. 
 
Denekamp – Groningen is nog wel een eindje. Op de fiets of..?
Dat is zeker een eind! Ik leg deze afstand nu altijd met de trein af, wat me van deur tot deur ongeveer 4 uur kost. Op de fiets ben ik bijna net zo snel, want dit heb ik ook al eens gedaan. Toch vind ik het super fijn om bij mijn familie en vrienden in Twente te zijn en wil ik dit graag blijven doen.
Het kost wel erg veel moeite om altijd overal met de trein heen te moeten. Vaak zijn de wedstrijden ook niet per trein te bereiken en dan ben ik dus aangewezen op anderen. Helaas heb ik geen ploeggenootjes in Groningen wonen, dus het is dan altijd een heel geregel.  
Op dit moment ben ik op zoek naar een eigen auto, want ik denk dat dit echt een hoop druk van mijn schouders haalt. 
 
Wat is je ultieme droom, zowel privé als sportief?
Het lijkt me geweldig om uiteindelijk profwielrenster te worden en deel te nemen aan wereldbekers met een enthousiast team. Ik voel me zo lekker op de fiets en ik wil graag op deze manier de wereld en mezelf ontdekken.
Daarnaast hoop ik een goede arts te worden. Vooral de cardiologie en interne geneeskunde trekken me op dit moment.
Of het mogelijk is om deze uitersten met elkaar te combineren, weet ik niet. Het wordt wel steeds zwaarder aangezien ik volgend jaar ook coschappen moet gaan lopen. Wellicht dat ik mijn studie even stopzet om alles uit het wielrennen te kunnen halen, want arts worden kan ik mijn hele leven nog.

Facebook: www.facebook.com/MarielBorgerinkNL
Twitter: @marielborgerink

Over