Een gesprek met Henk Koeslag wordt om de haverklap onderbroken door een anekdote. Hij kent er zoveel, er zijn zoveel mooie verhalen te vertellen dat het jammer is om je aan je eigen vragenlijstje te houden. Eigenlijk zou je alleen maar moeten luisteren naar al die mooie positieve, kolderieke verhalen. De tijd vliegt voorbij en de middag is avond geworden eer je er erg in hebt.

***Zoals in zijn opleidingstijd voor volleybaltrainer. 87 schreven zich erin voor deelname aan de cursus om het allerhoogste volleybal diploma te halen, 25  werden er toegelaten, en aan het eind waren er 11 die slaagden, inclusief Henk natuurlijk. (en bijvoorbeeld Jan Berendsen, Jan Meertens en Appie Krijnsen) De teams waren altijd al samengesteld als er aan het eind van de cursusdag het afsluitende partijtje werd gespeeld. Twente speelde steevast tegen Limbabwe, hetgeen een verbastering tussen Limburg en Brabant was en niets met uiterlijke kenmerken van de collega studenten te maken had.

Als je 42 jaar volleybaltrainer bent, als 17 jarige haalde Henk in Zwolle zijn eerste diploma, kan het ook bijna niet anders, dan dat je veel hebt meegemaakt. Als je op een half jaartje na 42 jaar lang onafgebroken meerdere keren in de week voor een groep volleyballers hebt gestaan, is er veel gebeurd. Een heel scala volleybal verenigingen passeert de revue. HVV Hattem, Hansa Zutphen, Syrphus Denekamp, Dynamo Neede, SVS Schalkaar, Set Up '65 - Ootmarsum, Pollux- Oldenzaal, Rivo - Rijssen, ABS - Bathmen, Time Out - Diepenheim. Allemaal heren teams, die in het verleden gebruik hebben gemaakt van zijn volleybal kennis.

***Éénmaal heeft Henk een damesteam van oefenstof voorzien. En éénmaal is hij ingevallen bij de Rivo dames (we werden kampioen) Mintonette - Holten was de uitzondering op de regel, dat hij alleen herenteams trainde. Ook weer zo'n verhaal apart. Op een gegeven moment kwam een van de dames bij me."Kan ik je even spreken?" Natuurlijk, kon dat. "Proficiat meid, heel mooi". 14 dagen later kwamen weer twee speelsters. "Of Henk even tijd voor hen had?" Natuurlijk, had hij dat. "Proficiat dames, heel mooi". Weer een week   later melden zich nog twee dames. "Henk, heb je even?" "Natuurlijk, maar je wilt me hopelijk niet vertellen dat jullie ook zwanger zijn?" Ja, dus!" Ook proficiat." Vijf dames, die in één maand afhaakten was echt teveel van het goede." Vruchtbare tijd, die Mintonette periode. Bij zijn afscheid kreeg hij een mini-guillotine (voor de eerstvolgende damesploeg die hij zou gaan trainen!!) en een vulpen met inscriptie.

Henk Koeslag is 59, gehuwd en woont al 35 jaar in Bathmen. Op het zelfde adres. Hij is onderwijzer aan de basisschool 'de Dorpsschool'. Ook al 35 jaar. Hij heeft twee zoons, Gido is volleyballer (basisspeler 2^de divisie geweest), Emiel is voetballer. De schoondochters volleyballen allemaal, echtgenote deed dat ook. Allen spelverdeelsters.

Met de paplepel is hem vroeger het sporten ingegeven. Hij deed allerlei soorten sporten. Zwemmen, schaatsen, zeilen, voetballen en niet te vergeten vissen. Dat laatste doet hij nog getrouw elke zondagmorgen. Om afstand te nemen en afleiding te zoeken van het volleybal. Waarom hij dan voor volleybal heeft gekozen? Omdat het een teamsport is en geen contactsport. Als speler staat Haarlem, destijds hoofdklasser, vergelijkbaar met de huidige eerste divisie, op zijn C.V. En nog heel wat andere teams tot aan SVS Schalkhaar toe.

"Ongeacht of het goed of fout gaat, ik begin altijd bij mezelf te evalueren. Hoe heb ik het gedaan? Had ik meer moeten doen, had ik het anders moeten doen? Vanuit die basis denk ik. Plezier in het volleyballen hebben, staat bij mij heel hoog in het vaandel. En mijn slogan door de jaren heen is gebleven: "Als team spelen we zo goed als de bank zich gedraagt!" Als op de bank de gezichten op onweer staan vertaalt zich dat naar de stemming en de prestatie in het veld."

"Iedereen moet naar een hoger niveau om het team beter te maken en ik breng ze er naar toe, dat bewerkstellig ik. En natuurlijk ben ik oud en wijs genoeg om ook een stukje psychologie te bedrijven. Je moet weten hoe je bij de heren de gevoelige snaar kunt raken, waar hun uitdaging ligt. De ene heeft elke tien minuten een aai over zijn bol nodig, de ander elke vijf minuten een schop onder zijn achterste. Teamgeest maken, dat kan ik. Of we daar nu met z'n allen voor naar de sauna gaan of hier om de hoek een weekend de sporthal afhuren, ik krijg de teamspirit in de groep."

***Henk Koeslag is net met zijn tweede periode bij Rivo heren 1 bezig. In het huidig team speelt een zoon van een speler uit de vorige periode. Je kunt wel nagaan welke middelen er zo af en toe uit de kast worden gehaald om de zoon te drillen op de trainingsavonden. Bijvoorbeeld "Je pa was toch sneller bij de grond. Ik herinner me dat je pa technisch toch beter was."

De groep en Henk kennen wat dat betreft het klappen van de zweep. Ook zijn huidig assistent, Gert Fransen, speelde vroeger onder Henk in Rivo heren 1. We voelen elkaar feilloos aan, vroeger al. Gert neemt het technisch aspect van de trainingen voor zijn rekening. Hij stampt het er wel in, daar hoef ik me niet een seconde ongerust over te maken.

***Uit mijn Set Up '65 periode heb ik het nummer 1  moment van mijn volleybal loopbaan staan. De p/d wedstrijd in Kampen tegen de Meeuwen. Een speler kon het niet meemaken, lag op dat moment in het ziekenhuis in Almelo.  We wonnen en natuurlijk zijn we op de terugweg met de volle bus bij het ziekenhuis langs gegaan. Het ging me tekeer, ongelooflijk. Het eindigde in een polonaise door de lijnbus van de stadsdienst die voor het ziekenhuis wilde vertrekken. Onze patiënt in rolstoel voorop. Na vertrek kwamen we in Almelo in een file te staan. "Hoe is het mogelijk, zul je denken, maar het was zo." Het hele gezelschap de bus uit, polonaise tussen de auto's door, de stad in, langs de agenten, die hoofdschuddend ook niet wisten wat hen overkwam. Onvergetelijk. De dag eindigde voor een enkeling kruipend richting huis en dat kwam beslist niet vanwege de vermoeidheid. Gelukkig woonde hij naast de kroeg.

In  fase 1 van de voorbereidingsperiode, tot de vakantie, zijn we onderhoudend bezig geweest. Selectie procedure gedaan om meer inzicht te krijgen in de mogelijkheden van het team. We speelden één oefenwedstrijd tegen Apollo 8 heren 1 van Cees Jansen en wonnen. Dinsdag de 18 augustus hebben we de draad weer opgepakt. We trainen twee keer in de week, totaal 4 uur. Daarnaast is ieder verplicht bij USA sport één uur kracht training in de week te doen. Tijdstip mag men zelf invullen. Maar één keer in de maand is er een gezamenlijke krachttraining.

(foto rechtsonder: William Beltman)

                                                                                                                                                            (voor vervolg zie deel 2)